Alice de Bruijn binnenvaartschipper op de Bonanza II

“Terneuzen is onze thuishaven. We hebben daar een mooi appartement waar we regelmatig een weekend zijn. Het lukt niet altijd. Dan liggen we te ver weg of zo mooi dat we liever dat stukje Nederland verkennen. We hebben samen met onze zoons, dochter en schoondochter twee duwboten. We varen met één of twee duwbakken, onze zoons ook wel met drie. Het ligt een beetje aan het aanbod. We vervoeren vaak kunstmest van Yara in Sluiskil. Onze dochter voer vroeger wel mee, maar is nu eigenlijk vooral aan de wal. Zij verzorgt onze administratie.

We passeren een paar keer per week de sluizen in Terneuzen. Het is niet te voorspellen hoe lang we daar over doen. Soms kunnen we direct doorvaren, een andere keer moeten we wachten. We maken wel gebruik van de sluisplanning. Alleen als we in Sluiskil laden, lukt dat niet. Je moet immers een paar uur van te voren aanmelden. Sluiskil ligt vlakbij de sluizen. Het is dan wel jammer dat een schipper die wel aangemeld heeft, voor gaat. De wachttijd neemt tijdens de bouw wel wat toe. Het plannen wordt dus steeds belangrijker!

Het is goed dat de Nieuwe Sluis er komt. Je ziet zo’n schaalvergroting, schepen nemen steeds meer plek in. We blijven goed op de hoogte van de plannen en de bouw via Vereniging BLN-Schuttevaer. En ik kijk geregeld op de website. We merken ook echt dat de bouw begonnen is. Je mag op veel plaatsen niet meer met een binnenschip liggen. Doordat we duwbakken hebben, mogen we niet overal aanmeren. We worden dan wel eens ‘verbannen’ naar bijvoorbeeld ’t Zevenaartje. Het is daar een komen en gaan van bakken, niet echt prettig om te verblijven. We wonen immers op ons schip. En voor onze Poolse matrozen is het best ver fietsen naar de stad. Het zou fijn zijn als het mogelijk was om van te voren te zien of er een ligplaats beschikbaar is. Wie weet komt dat nog.

“Tijdens de bouw van de sluis neemt de wachttijd toe, plannen wordt steeds belangrijker”

Alice de Bruijn, binnenvaartschipper